Na vorige week het, in ieder geval gedeelde, kampioenschap binnen gehaald te hebben, was vandaag het doel om van Fortuna E7 te winnen en daarmee alleen kampioen te zijn. Gezien de uitslag van de thuiswedstrijd een goed te halen doel. Al moeten we daarbij vermelden dat de beste heer van Fortuna niet in goede doen was en weigerde om te spelen.
Niet onderschatten dus deze tegenstander, zeker ook, omdat zij thuis van Odo gewonnen hadden. We konden onze borst dus nat maken. En nat zouden we hoogstwaarschijnlijk ook gaan worden van de voorspelde regen. Deze zou volgens bekende regen apps tegen het einde van onze wedstrijd los kunnen barsten. Zowel Fortuna als wij waren ruim op tijd op het veld, en de scheidsrechter stelde voor iets eerder te beginnen.
Meteen vanaf de start van de wedstrijd was duidelijk dat het geen makkelijke pot zou gaan worden. De eerder genoemde heer van Fortuna had er vandaag wel veel zin en, en zoefde alle kanten op. Samen met een van de dames, waren zij de aanvallende kracht van Fortuna. Zij vonden elkaar elke keer en na elke bal die zij gooiden kwamen zij weer in beweging om vrij te komen.
Ons inmiddels goed ontwikkelde verdedigingsspel wist het creëren van kansen door beide spelers tot een minimum te beperken. Andersom gold dat overigens ook. De kansen waren in de eerste 10 minuten schaars aan beide kanten. Pas na 8 minuten werd voor het eerste de korf gevonden. Na tweemaal op achterstand en weer gelijk gekomen te zijn, gingen we de eerste rust in.
In het tweede kwart wisten we wat meer vrij te komen, terwijl het verdedigen op niveau bleef. Voor onze heren bleef het wel zaak om scherp te blijven, want de aanvallen van Fortuna verliepen bijna alleen maar via één van de heren. Dit lukte heel goed met als gevolg dat we geleidelijk uit gingen lopen. Net na de start van het tweede deel van wedstrijd hadden al onze dames de korf weten te vinden en stonden we met 2-6 voor. Geen vuiltje aan de lucht, gewoon zo doorgaan.
Fortuna had inmiddels wat andere spelers ingebracht. Nieuwe gezichten voor ons, en daarbij ook een dame die een kop groter was dan onze dames. Zij kregen hierdoor veel meer grip op de wedstrijd en voor ons leek het wel of het, in het verleden gevreesde, derde kwart dipje langs kwam. Onze aanvallen bereikten vaak de korf niet en de spaarzame kansen die we kregen, wisten we niet te verzilveren. Fortuna wist met de nieuwe spelers steeds snelle aanvallen met de lange bal te spelen en voor we het wisten stonden we opeens op achterstand.
In het vierde kwart stonden er weer bekende tegenstanders in het veld en wisten we weer gelijk te komen. Een paar spannende minuten braken aan. We hadden wel weer het betere spel gevonden, maar moesten toch weer wat inkomen. Ook de moeheid en wellicht enige spanning speelde ons wat parten. In de laatste minuut wist Fortuna helaas aan het langste eind te trekken en het eindsignaal klonk met 10-9 op het scorebord.
De teleurstelling was bij een aantal van onze spelers van het gezicht te lezen. En ook ik moest even slikken. Dat het niet makkelijk zou worden wisten we wel, daar hebben we aan het begin van de wedstrijd ook goed bij stil gestaan, maar eerlijk gezegd ben ik er nooit van uitgegaan dat we zouden gaan verliezen. Natuurlijk wel een goede les voor spelers en coaches.
Volgende week tegen Odo weer een kans. De uitslag van hun wedstrijd tegen Avanti is op dit moment nog niet bekend, maar we nemen aan dat zij gewonnen hebben. Dit betekent dat Odo nog steeds (gedeeld) kampioen kan worden met ons. We kunnen dus wel spreken van een echte kampioensweedstrijd komend weekend! We gaan er deze week hard op trainen om komend weekend weer een mooie pot op de mat te leggen en onze huid duur te verkopen.
Ondanks het verlies, hebben de coaches en toeschouwers wel echt een hele goede E3 zien spelen. Verdedigend was het lastig door het snelle aanvalsspel van Fortuna, maar we wisten dit goed te blokkeren en verhinderen. Aanvallend werd er goed samengespeeld en, met name in de eerste helft, werden de juiste kansen benut.
Ik ben weer super trots op deze toppers!!
Groet
David
