Nee, de titel gaat niet over de coaches. Maar over de spelers die we vandaag in het veld zagen staan. Dijkvogels was de tegenstander. Dan weet je van te voren, die zullen niet klein zijn. En inderdaad, gemiddeld waren ze zeker wel een halve kop groter en ook wat breder hier en daar. Dit wordt waarschijnlijk een leerwedstrijd. Zoals vorige week al vermeld, daar houdt de J10 wel van.
De begintijd van deze wedstrijd was om 11 uur. Dus deze week konden we uitslapen, een beetje rustig wakker worden, een (of twee) bakkies doen en dan opschrikken omdat het toch eigenlijk al tijd is om naar de hal te gaan. Heerlijk in het zonnetje ook nog eens, het had geen straf geweest als we vandaag op het veld hadden gespeeld.
Bij aanvang van de wedstrijd moesten we behoorlijk inkomen. Met de felheid zat het overigens wel goed vandaag. Dat resulteerde er dan ook in, dat er aan beide kanten weinig echte kansen te zien waren. Het spel speelde zich een beetje af op het “middenveld”. Moeizame ballen werden afgewisseld met af en toe een verre bal. Alleen moet die dan wel strak gegooid worden en niet met een boogje. Met al die lange armen ben je dat soort ballen simpelweg kwijt.
Verdedigend zat het echter ook goed in elkaar. Ondanks langere tegenstanders, werd er goed geprobeerd om de bal te blokkeren. We bleven goed knokken, waardoor ook Dijkvogels geen stempel op de wedstrijd wist te drukken. Met een gelijke stand van één voor en één tegen gingen we de grote rust in.
Tijdens het praatje in de rust hebben nog extra tips gegeven en ook aangestipt dat er sneller gegooid moet worden. Door lang met de bal stil te staan, maak je het moeilijker voor jezelf. Ook kostte het ons moeite om vrij te lopen. We zagen dat daarbij vaak alleen een paar pasjes naar links of rechts gedaan werden. Dat gaan we in de tweede helft anders doen. Echt een stuk weglopen en schijnbewegingen maken gaat helpen.
De tweede helft zagen we dan ook veel meer aanvallen van ALO. En deze resulteerden ook nog in doelpunten. Je zag gaandeweg dat we grip kregen op het spel van de tegenstander en er waren meer en meer “treintjes” naar de aanval. Dit resulteerde in een 4-2 voorsprong. Echt comfortabel voelde deze helaas niet, en ik voelde de hele tijd nog wedstrijd spanning aan de kant.
Zeker toen we verdedigend weer wat inzakten en Dijkvogels “drie keer voor een kwartje” mocht schieten. Al lukt dat natuurlijk ook wel goed als je tegenstander anderhalve kop kleiner is en je vlak bij de paal staat. Kwestie van handen omhoog en schieten. Maar het afmaken lukte Dijkvogels niet. Helaas voor hun, maar fijn voor ons.
Bij het laatste fluitsignaal was er bij de coaches toch wel een bevrijdend gevoel. En het besef dat er toch echt gewonnen was. Wat hebben ze het eigenlijk toch gewoon weer enorm goed gedaan vandaag. Daar had ik van te voren niet op durven rekenen. De J10 is de hele wedstrijd blijven knokken. Natuurlijk waren er moeilijke momenten en lukt lang niet alles, maar de inzet is aanwezig en het plezier straalt er van af. Daar word je gewoon blij en trots van.
De volgende wedstrijd is komende dinsdag al. De tegenstander kan volgende week de ploeg niet compleet maken door de aankomst in Nederland van een bepaald persoon. We spelen dan om 18 uur tegen Die Haghe in de Sportcampus in het Zuiderpark.
Tot dan!
David
