Zaterdag speelde ALO 3 zijn tweede competitiewedstrijd en deze keer tegen Valto, een voor ons onbekende tegenstander. Eén ding weet je wel als je tegen een Westlandse ploeg speelt, ze smijten met energie en ze blijven gaan. ALO had aan het begin van de wedstrijd lange aanvallen met twee slimme korte kansen van Luca die helaas niet verzilverd konden worden in doelpunten. Valto had meer geluk en hun eerste korte kans was een doelpunt.
Valto was fel op de bal, soms op het randje en 1 vak van ALO had daar in de eerste helft wat moeite mee wat resulteerde in (onnodig) balverlies. Ondanks de stroeve aanvalsopbouw vielen wel de doelpunten en ALO kwam op een 7-3 voorsprong. De voorsprong was echter zo gewonnen zo geronnen, Valto kwam in de eerste helft nog terug naar 7-7. Rust.
In de tweede helft was het een gelijkopgaande wedstrijd, soms kwam Valto voor, soms ALO. In de verdediging vond ik het soms wat onrustig waardoor ALO onnodig kansen weggaf. Kort voor het einde van de wedstrijd kwam Valto op voorsprong, het zal toch niet……. Gelukkig, aan de kant van ALO viel een doelpunt. Einduitslag 14-14.
Nog even wat wetenswaardigheden:
- Allebei de vakken hebben 7 doelpunten gemaakt
- De dames hebben er 7 gescoord en de heren hebben er 7 gescoord
- ALO 3 heeft 28 keer minder geschoten dan tegen Reflex, het schotpercentage was 6% hoger
Na de wedstrijd was er nog een amicaal gesprekje met de scheidsrechter over “op het blok lopen”. Ik hoop dat ik het goed verwoord: de scheidsrechter was van mening dat de verdediger altijd de veiligheid in acht moet nemen, je weet als verdediger waar het blok staat dus daar moet je niet op lopen. Doe je dat wel dan zie ik geen noodzaak om te fluiten. Ik vroeg: maar wat moet je dan als verdediger? Tijdig stoppen, dan fluit ik voor snijden. Mijn weerwoord was dat het spelers zou helpen als scheidsrechters dit soort situaties hetzelfde beoordelen.
Maar ja, ik heb geleerd en ervaren dat beoordelen per definitie subjectief is dus ik vrees dat dit niet zo gauw zal gebeuren😉
