Vandaag staat er een heuse kampioenswedstrijd op het programma. Bij winst van ALO waren er (ten minste) twee ploegen met 8 punten en mocht er een feestje gevierd worden. Meervogels mocht zich al kampioen noemen, maar zij hadden slechts 1 punt nodig om zich alleen tot kampioen te kronen. Er was voor beide ploegen wat te winnen. Aangezien de eerste wedstrijd met 1 punt verschil door Meervogels gewonnen werd, maakte onze J4 zich op voor een kraker.
De locatie van dit spektakel was Sporthal de Veur in Zoetermeer. De tijd, 9 uur in de ochtend. Weer lekker vroeg de deur uit dus. We waren zelfs zo vroeg, dat de hal zelf nog niet open was. Gelukkig konden we wel binnen wachten, want in het zwembad was de zwemles (al bijna) bezig.
Op de tribune was de spanning voelbaar. Het lukte sommige ouders niet om stil te blijven zitten. De spelers zelf leken overigens niet heel veel last te hebben van spanning. Ook de coaches wisten de emoties goed in bedwang te houden. Of was dat alleen maar uiterlijk?? Sabine en Naima hadden echter wel goede voorbereidingen getroffen. Ze kwamen zelfs even aan de ouders vragen hoe die in de wedstrijd stonden met betrekking tot het wisselbeleid van vandaag. Top dat ze hier rekening mee houden!
De wedstrijd begon en al gauw mocht ALO een doelpunt noteren. Fleur stond insnij en zag uit haar ooghoek dat Keira helemaal vrij stond. Een mooie pass, een nog mooier geruisloos! doelpunt was het gevolg. Dat begint lekker zeg! Het spel golfde daarna heen en weer.
ALO speelde goed. Er werd rustig naar de vrije persoon gezocht en waar anders nog wel eens een te verre bal geschoten of gegooid werd, was er vandaag meer sprake van opbouw naar de juiste persoon. Verdedigend zag het er ook allemaal goed uit. Meervogels speelde veel op de doorloop en Milou en Julian wisten hun goede tegenstanders telkens te blijven verdedigen.
Halverwege leidde Meervogels met 3-1. Het eerste doelpunt konden we niks aan afdingen, maar de tweede en derde waren in onze ogen toch echt verdedigd. Zeker omdat er bij onze schoten wel verdedigd werd gegeven. Aan de kant was het gevoel dat we eigenlijk tegen 5 tegenstanders speelden. De ploegen waren echt goed aan elkaar gewaagd, maar de doelpunten vielen voor ALO gewoon niet.
Pas aan het eind van het derde en het begin van het vierde kwart waren er weer doelpunten te vieren. De achterstand was opgelopen tot 6-2 toen Lotte en Alexander de korf wisten te vinden. Met 6-4 was er toch weer wat hoop op de tribune. Deze bleek van korte duur, want hoe goed er ook verdedigd werd, de doelpunten van de tegenstander werden gewoon geteld. Toen daarna ook een zeer duidelijke strafworp (een meisje die speelde als jongen verdedigde een meisje) niet werd gegeven wisten we aan de kant dat het er niet in ging zitten.
De ploeg heeft vandaag echt haar beste spel laten zien. Helaas mocht het niet baten. Door de vijfde tegenstander voelt het toch een beetje als een gestolen wedstrijd. De J4 heeft simpelweg niet echt een eerlijke kans gehad om te winnen. Dit hoort helaas ook bij de sport. Al moet ik zeggen, was het andersom geweest, dan had ik de doelpunten ook dankbaar in ontvangst genomen.
Hoe het ook zij: Alexander, Fleur, Julian, Keira, Lotte en Milou, voor ons zijn jullie gewoon kampioen geworden. Naima en Sabine gaven dit ook aan na de wedstrijd. Soms zit het tegen, maar jullie mogen echt trots zijn op jezelf. Kijk eens terug naar het begin van dit seizoen en naar waar jullie nu staan. Doorlopen verdedigen, zoeken naar de juiste kansen en persoon en er is zelfs een beginbal geprobeerd!
Komend weekend geen wedstrijd, een aantal van jullie zullen op zondag daarom lekker sportief doen tijdens de 2,5 kilometer van de CPC. Goed hoor! Daarna weer lekker het veld op voor nieuwe kansen. Als jullie zo blijven spelen, dan zijn er echt mogelijkheden op het veld.
