In Memoriam Rob Verhagen, 4 april 1945 Den Haag 27 april 2026
Helaas onverwacht maar zoals het een echte koning betaamt heeft Rob ons op Koningsdag verlaten. Rob werd 81 jaar en was jarenlang een graag geziene ALO-er en trotse drager van een Zilveren Stierenkop.
Rob speelde korfbal bij Die Haghe en was daar o.a. ook trainer/coach van Die Haghe 1.
In de jaren 90 lukte het ALO om Rob als trainer/coach van de selectie naar ALO te halen om de ambitieuze plannen waar te maken. Rob bleef vele jaren trainer/coach van de ALO selectie en behaalde daarmee grote successen. In die jaren ging ALO van een onbeduidende derde klasser naar een bruisende club die in de overgangsklasse speelde. Rob leverde daar een belangrijke bijdrage aan.
Rob werd een echte ALO-er en bleef ook na het hoofdtrainerschap actief voor ALO. In meerdere rollen; als trainer van zijn oud pupillen van ALO 5 (Het ALO Driemtiem) maar ook als adviseur kwam hij goed tot zijn recht. Ook toen zijn vertrouwelingen Arthur en Robert ALO 1 gingen trainen en coachen gaf hij vaak gevraagd en ongevraagd advies. Vol trots vertelde hij iedereen er enthousiast over.
Zijn Haagse uitspraken als; heb jij tuberculose gehad? Als iemand een bal niet ving. Wanneer heb jij die afspraak bij Specsavers? Als iemand een bal niet goed gooide. Of ben je kleurenblind? Als iemand de bal naar de verkeerde partij gooide zijn legendarisch.
Rob deelde uit maar kon ook incasseren. Zo lag hij eens na een etentje op zijn rug op de Laan van Meerdervoort nog te trappen op zijn fiets. Zette wij het nummer bicycle race van Queen op toen hij na de wedstrijd op zijn fiets naar huis wilde stappen. De tranen van het lachen stonden in zijn ogen. Humor en respect waren altijd de basis.
Zijn 80-ste verjaardag werd vorig jaar op ALO gevierd met een reünie. Iedereen was aanwezig en er werden mooie herinneringen opgehaald. Het was een prachtig afscheid van een mooie man, een zorgzame levensgenieter zoals zijn grote liefde Mady hem al omschreef.
Na de derde helft trok Rob standaard de rits van zijn jas omhoog en zei; “zo ik ga hand in hand met Mady op de bank en dan trekken wij er nog eentje open”. Plop!
De rits van zijn jas blijft nu voor altijd dicht. Maar de mooie herinneringen aan deze fantastische vent met een groot ALO hart koesteren wij voor altijd.
Proost Rob, bedankt en vaarwel!
Wij wensen Mady, de familie en vrienden veel sterkte!
