Dat was het zeker, met ook terecht hoofdletters!
Deze week mochten we naar Ridderkerk om tegen de J1 (geen typo) van Ten Donck de strijd aan te gaan. Na het goede spel dat in de eerste drie kwarten van vorige week te zien was, had ik eigenlijk wel vertrouwen in de wedstrijd.
Vooraf wisten we nog niks van de tegenstander. Ze hebben hun eerste wedstrijd met 8-10 gewonnen, dus scoren kunnen ze in ieder geval. Eerdere ervaringen van mijzelf uit het (verre nog spelende) verleden met Ten Donck, was dat ze best wat ruw spel kunnen vertonen. Zou dat nog altijd zo zijn?
De rit naar Ridderkerk was moeizaam aangezien het erg druk was op de weg. Mede in verband met een afsluiting op de A4 en diverse ongelukken. Uiteindelijk waren we ongeveer 20 minuten voor de wedstrijd allemaal, ongeveer gelijktijdig, binnen. De voorbereidingen konden beginnen. Het praatje vooraf was niet veel anders dan anders. Goed en slim lopen, strakke ballen gooien in elkaars handen en denk ook aan de doorloop, zowel aanvallend als verdedigend.
De wedstrijd begon iets later dan gepland, dit gaf ons nog wat extra warmlooptijd. En goed voorbereid begonnen we. Binnen enkele minuten hadden wij al twee maal de korf gevonden. De tegenstander deed toen ook een duit in het zakje en bleef bij tot 4-4. Daar moet ik wel bij zeggen dat van hun eerste 4 doelpunten er zeker twee, en mogelijk zelfs 3 gewoon verdedigd waren.
Er werden door ALO J9 goede ballen gegooid, met af en toe een boog bal er tussendoor. We merken steeds beter dat de strakke ballen echt handiger zijn. Scheelt een hoop lopen en je best doen om de bal weer te veroveren. Halverwege waren we uitgelopen tot 4-8.
In het tweede deel van de wedstrijd kwam er een nieuwe dame het veld in bij de tegenstander. Zij liet al snel blijken het spel goed te snappen. De doorloop zat er goed in en als we afstand hielden, dan schoot ze ook al van behoorlijk ver. Wij hadden even moeite om ons hier op aan te passen. Ons team begint elkaar nu ook te helpen, diverse malen werd deze dame overgenomen en kon zij haar doorloop niet tot een kans of doelpunt omzetten. Wat supergoed van jullie! Dit onderwerp hebben we pas een week of twee geleden aangesneden. Dat dit nu ook al uitgevoerd wordt vind ik echt genieten.
Aanvallend bleven wij ook goed doorgaan. We beginnen ook echt om iemand voor de paal neer te zetten om een doorloop te maken. Nu gaan we trainen op het maken van doorlopen zonder dat we eerst voor de aangever gaan staan. Direct vanuit de zijkant naar de paal is onverwachter en maakt de kans ook makkelijker voor onszelf.
Stukje bij beetje kwam de tegenstander dichterbij. Met nog 10 minuten op de klok stond het 7-9. Het zou er om gaan spannen dit laatste kwart. Gelukkig hadden we deze keer geen inzinking tijdens het laatste kwart. Sterker nog, er werd juist meer en beter gestreden. Het meegereisde publiek was duidelijk en mondig aanwezig en ging nog maar een keer achter de ploeg staan.
Minuut na minuut en seconde na seconde telde de klok af. Tergend langzaam. Is het al tijd? Nee nog niet, nog anderhalve minuut. Oh nee, daar is de 9-9!! Het zal toch niet? De J9 bleef doorknokken! In zo’n beetje de laatste minuut mochten we nog een keer aanvallen. Er kwam iemand voor de korf te staan om de doorloop aan te geven en een ander kwam de doorloop nemen.
Deze coach probeerde het nog, nee, niet jij, altijd meisje jongen odf andersom. Nee, niet jij, niet jij… Maar gelukkig luisterden de spelers dit keer niet. Een prachtige doorloop, heer op heer, en een score! 9-10 voor! Hoe lang is het eigenlijk nog. Oh 13 seconden. ALLEMAAL TERUG EN VERDEDIGEN!! Kom op. Ga ga ga!! En toen. fuut, fuut, fuuutt!! Ja gelukt! Wat heerlijk. Wat een wedstrijd!
De eerste winstpartij van het seizoen en wat voor één!! Genieten!
Ik was vorige week al trots op jullie. Het is jullie echter gelukt om mij nog iets trotser te maken. Jullie hebben vanaf seconde 1 geknokt en goed spel laten zien. Nogmaals. Dit is was echt genieten. Ook het publiek wil ik bij deze bedanken. We hebben er samen een mooie dag van gemaakt. Volgende week weer?
David

