Het voelde vandaag een beetje als een uitwedstrijd aangezien niet Ockenbugh maar Transvaal de arena was. De tegenstander was KVS. Een ploeg die pas twee wedstrijden speelde, maar kijkend naar de uitslagen een zware dobber zou gaan worden. Ze speelden in de eerste zaal competitie op het hoogst mogelijke niveau. We zullen alles uit de kast moeten halen om een kans te maken.
Bij het warmlopen en inschieten vielen al meteen een paar dingen op. De tegenstander was kwa lengte ongeveer gelijkwaardig. Ze zagen er wel fel uit, en zij waren zelfs doorlopen aan het doen bij het inschieten. Hun techniek was daarbij al best goed. Voor ons ook leuk om later dit seizoen eens een start mee te maken.
We kwamen goed uit de startblokken en wisten de eerste score te noteren. Daarna stokte het bij ons was en wist de tegenstander ons spel goed te ontregelen. Overgooien lukte af en toe moeizaam en veel schoten gaven zij niet weg. We kregen op dat vlak een beetje een koekje van eigen deeg. Zij konden net zo goed verdedigen als wij altijd doen. Dat lukte ons vandaag minder goed en de tegenstander wist de bal vaker door de mand te gooien dan wij.
Tot en met het derde kwart wisten we goed bij te blijven. We mochten in kwart twee een superspeler inbrengen, en dat voorkwam dat de score al te erg uit de pas liep. Vanaf In het vierde kwart was de koek echter een beetje op en kon de tegenstander meer vrijuit spelen en verder uitlopen.
Was de ploeg dan zoveel beter dan wij? Nou nee, individueel was er eigenlijk maar één speler echt veel beter. Hij zag goed waar hij moest gaan staan om de bal te onderscheppen en kon bijna vanaf de midden lijn zonder veel moeite scoren. Op het moment dat we het hem moeilijk maakten, zag je dat het spel van de tegenstander grotendeels ontregelt was.
Wat het grootste verschil vandaag was, is dat ALO net te lief was. KVS kwam duidelijk om te winnen en niets anders. Daar deden zij alles voor. Ze waren fel en schroomden niet om daarbij, in mijn ogen, net over het randje te gaan. Achteraf hoorden we van diverse spelers, dat ze ook verbaal hun best deden om ons uit de wedstrijd te spelen. Dat dit op deze leeftijd al gebeurt verbaasd mij toch wel een beetje.
Wim en ik hebben na de wedstrijd de ploeg een heel groot compliment gegeven. Want de tegenstander was dan misschien feller, ze hebben ook zeker de halve wedstrijd met alleen jongens in de ploeg gespeeld. En de beste heer is er geen enkele keer uit geweest. Voor ons een teken dat ze ons als een gevaar beschouwen en dat ze niet zomaar van ons zouden gaan winnen.
Ondanks dat wij tijdens de wedstrijd best wel eens (te) fanatiek reageren, hebben jullie het echt goed gedaan. Jullie bleven knokken en gaven je niet zomaar gewonnen. Deze wedstrijd is voor ons gewoon een goede leer wedstrijd. Zowel op korfbal vlak, als op het besef dat er ploegen zijn die een spel spelen waarbij de tegenstander op alle vlakken bespeeld wordt. Niet altijd leuk, maar wel leerzaam. Niet dat wij nu meteen gemeen moeten gaan spelen, maar we leren er wel van dat je je hier ook tegen moet en kan wapenen.
Nogmaals, ik (en Wim met mij) ben echt trots op hoe de ploeg zich staande heeft gehouden!
Een dikke duim omhoog!! Komende week alleen training op woensdag en daarna lekker een week je voorjaarsvakantie.
David
