Een weekend niet in Ockenburgh, het voelt toch altijd een beetje gek. Transvaal was dit weekend het strijdtoneel voor de thuis spelende ploegen. Een zaal waar we tegenwoordig niet vaak meer komen. Helaas waren er ook geen kantine medewerkers aanwezig, dus voor koffie moesten we de wijk in bij de plaatselijke horeca/supermarkt. Die smaakte overigens prima en bij de tweede ronde werden er zoveel koekjes meegegeven dat ze niet eens op kwamen.
Sportief gezien was het niet het beste weekend voor ALO. Slechts een handvol overwinningen. Wel heb ik mooie dingen gezien. Er was emotie, er was inzet en goed acties. De resultaten komen later wel weer. De komende weken zijn de meeste ploegen vrij. Alleen ALO 4 en ALO 3 mogen op respectievelijk 14 en 21 februari nog de wei in. Voor de overige ploegen is dat 28 februari en voor een enkele zelfs 7 maart pas weer. Volop tijd om wat rust te nemen in de voorjaarsvakantie en op de trainingen zaken bij te schaven waar mogelijk.
ALO 4
Thuisspelen maar toch naar Transvaal moeten!!!!
Ockenburg dit weekend niet beschikbaar. Dus uitwijken naar de goed bereikbare Sporthal Transvaal. Parkeren een drama, Maar gelukkig toch iedereen op tijd in de hal. Een hele hal voor ALO 4. Een dame publiek. En we gaan er een feestje van maken. Want Marije haar laatste wedstrijd. Verhuizing naar het verre verre noorden van het land maakt het onmogelijk om nog bij ALO te korfballen.
Dan de wedstrijd. Die begint, eeehhh, iets minder. Een bekende 0-3 staan we al snel achter. En dan zijn we wakker. Sven zorgt ervoor dat met een schot de 1-3. Tussendoor wordt het 1-5. En dan het Maakt Marije (misschien wel haar laatste doelpunt in ALO shirt) door na een afvang een mooie korte kans te scoren (2-5). Dan is het snel 2-8. Gelukkig maakt Sven een doorloop die er ditmaal in gaat (3-8). Tot aan rust scoren we niet meer, Weidevogels nog wel. Ruststand 3-11
RUST
De 2e helft begint Weidevogels weer met 3 doelpunten (3-14). Alhoewel we ook deze week niet echt slechter zijn, maken de dames en heren van Weidevogels de kansen wel af. Dan wordt Tim (Z) wakker en schiet er ook maar eens een van afstand in (4-14). Dat motiveert Sven om ook nog een duit in het zakje te doen. Het schot maakt de 5-14. Dit deel van de wedstrijd gaat ALO beter en scoort mee met Weidevogels. Na 2 doelpunten van Weidevogels maken wij er ook weer 2. Eerst Tim (Z), daarna Richard. Beide een schot. (6-16 en 7-16). Dan weer 2 van “de anderen” (7-18). Dan onze ster Invalster Nienke die de stand wat schappelijker maakt door de 8-18 te maken. Dan weer 2 van WV (weidevogels). En een schot van Tim (Z) maakt de stand 9-20. De eindsprint van WV maakt dat de eindstand tot 9-22 maakt. Een leuke wedstrijd met een helaas mindere uitslag.
De derde helft
Dan lekker naar huis opfrissen. En daarna naar Appels en Peren. Want afscheid nemen doe je met een heerlijk diner. Een voor een kwamen we binnen Tim en Esther waren de laatste die aanschoven (maar wel op tijd overigens). Esther wist te melden dat ze zo weinig in de verslagen voorkomt. Bij deze Esther, je staat erin. En Esther zat ook nog eens aan het hoofd van de tafel. Na de mooie cadeautjes, lieve woorden en het afrekenen kwam ook deze dat ten einde.
ALO J6
Net als vorige week speelde de J6 afgelopen zaterdag tegen Nieuwerkerk. Nieuwerkerk is de zwaarste tegenstander in de poule en de eerste wedstrijd wonnen we ‘maar’ met 13-8.
Verbeterpuntjes zagen we wel en daar werd maandag dan ook op getraind. Keuzes maken: de goede ballen schieten, naast je gooien en niet die ene briljante maar vaak ook riskante bal gooien en vooral blijven bewegen in de aanval.
Zaterdag zagen we getrainde punten terug en was het spel van de J6 verzorgd. De hele wedstrijd was de J6 in controle en kort voor de rust kwam de superspeler van Nieuwerkerk in het veld. De balsnelheid met een extra tegenstander is iets waar we zeker nog beter kunnen worden. Grote kans dat we daar de laatste twee wedstrijden extra op kunnen oefenen!
Als laatste nog een save the date: KAMPIOENSWEDSTRIJD J6 zaterdag 28 februari om 12.10u in Zuidhaghe!
ALO J9
ALO J9 mocht vandaag spelen tegen dezelfde ploeg als vorige week. Toen werd er helaas ruim verloren, vandaag dus tijd voor revanche. Keshev kon vandaag niet aanwezig zijn, er daarom waren Jonah en Nina gevraagd om aanwezig te zijn om mee te draaien. Er werd echter gewoon uitgegaan van de eigen kracht van Thijs, Hannah, Evi en Elise. Zij hebben alle vier de gehele wedstrijd gespeeld. Supergoed!
De tegenstander had 1 erg lange dame. En verder leek het best gelijkwaardig. ALO kwam goed uit de startblokken en wist op een 1-0 voorspring te komen. Daarna golfde het spel op en neer. De tegenstander wist daarbij net iets vaker te scoren waardoor de superspeler ingebracht kon worden. Dat gebeurde de gehele wedstrijd door en elke keer maar voor een korte periode. ALO wist goed bij te blijven op deze manier.
Vandaag waren er ook coaches aanwezig, omdat er helaas (nog) geen vaste coach gevonden is, is er nu een beroep gedaan op de spelers van de U17. Sera en Floor mochten daarbij de spits afbijten. Zij kwamen zich zelf even voorstellen aan de aanwezige ouders, klasse hoor! Geholpen door een van de ouders (met best wel veel korfbal ervaring), spraken zij het team bemoedigend toe. Ze bleven de aanwijzingen gedurende de gehele wedstrijd positief en met plezier op de spelers afvuren. En met succes mag ik wel zeggen!
De ploeg heeft geen moment de handdoek in de ring gegooid en bleef gaan. Op een gegeven moment zagen we zelfs een aanval “uit het boekje”. Als ik mij niet vergis, onderschepte Hannah de bal in de verdediging, speelde op Evi, die vervolgens snel Thijs wist te bereiken. Evi rende door en kreeg de bal terug. In de tussen tijd was Elise al verder naar voren gelopen. Zij kreeg de bal perfect in de handen en schoot de bal zonder verdere twijfel in de korf. (of de namen echt op deze manier kloppen weet ik niet meer, maar de spelsituatie en het aantal passes klopt voor de volle 100%!). Dit was wat mij betreft echt het mooiste doelpunt van de wedstrijd.
Uiteindelijk werd er nipt verloren met 10 tegen 12. De gemaakte progressie ten opzichte van vorige week (11-0), is echter een heel groot winstpunt!!! Na de wedstrijd waren een aantal spelers toch wat in mineur over het verlies, dat mag uiteraard, want dat tekent toch een beetje de inzet. Maar J9, houd je vast aan het feit dat er al zo goed gespeeld wordt, voor de meeste van jullie is dit het eerste seizoen. Wees niet te streng voor jezelf! Jullie gaan echt wedstrijden winnen!
En voor de coaches, Floor en Sera, ik heb van jullie genoten. Ook de spelers hebben jullie aanwezigheid en coaching gewaardeerd. Jullie hebben de J9 heel positief begeleid en bleven hen op de juiste manier bij het spel betrekken. In deze leeftijdscategorie betekent dat continue de aandacht vragen en tips te roepen (maar volgens mij vonden jullie het stiekem toch ook wel een beetje leuk om te doen). Een groot compliment wat mij betreft.
Als laatste wil ik de scheidsrechter Roy (W) bedanken. Hij floot duidelijk en vertelde de kinderen ook wat er precies niet goed ging. Topper!
Een ouder langs de lijn.
ALO J10
Het verslag van ALO J10 vind he hier
ALO J11
Het team begon super enthousiast (mede dankzij de koekjes 🍪 voor de wedstrijd!). De warming-up was fel en dat zagen we terug in het begin.
1e kwart:
De wedstrijd startte gelijk op. Fenna opende de score (0-1) en doordat er goed werd vrijgelopen, had Voorburg het lastig. Ondanks een botsing hier en daar, bleef de sfeer goed.
2e kwart:
Julius wisselde met Werner. Ize maakte er knap 0-2 van, maar daarna kwam Voorburg terug. Ze maakten goed gebruik van verre passes en kwamen op 4-2. Fenna scoorde nog de 4-3, maar bij rust stond het 6-3. Wel een compliment: er werd beter gevangen en gespeeld dan de vorige keer.
3e kwart:
Na rust was het spel wat rommelig. Bij ALO was de energie er even uit, waardoor Voorburg kon uitlopen naar 9-3. Toch bleven onze spelers goed naar voren lopen en elkaar zoeken.
4e kwart:
In het laatste stuk was het plezier weer helemaal terug. Ize scoorde haar tweede punt (10-4). Er was nog even hilariteit toen Voorburg plots met 6 man in het veld stond, maar iedereen bleef lachen.
Eindstand 11-4. Iedereen heeft tot het einde zijn best gedaan!
