Omgaan met lengte
Wedstrijd vijf van zes. Het seizoen zit er bijna op (snik). We mogen lekker vroeg spelen en stonden al om 08:30 in het Maasland voor de uit wedstrijd tegen Dijkvogels J9. De vorige wedstrijd werd dik gewonnen, dus we gingen met een positief gevoel op pad.
Bij aankomst zagen we echter meer onbekende dan bekende gezichten bij de tegenstander. Wat ook opviel, was dat zo’n beetje alle tegenstanders langer waren dan onze toppers. Dat wordt dus een pittige pot. Met als belangrijkste aandachtspunten, goed uitstappen bij het overspelen, snel overspelen en voorkomen dat we boogballen gaan gooien. Die zijn we waarschijnlijk allemaal kwijt.
Verdedigend was de opdracht eigenlijk ook simpel, probeer de bal, de tegenstander en de paal te zien, maar blijf wel dicht bij de tegenstander. Want de lange bal zal door hun lengte vast een belangrijk wapen zijn. Dat betekent dus ook dat we het gooien voor de tegenstander heel lastig moeten maken. Dat is gelukkig één van onze kernkwaliteiten!
In het eerste kwart gebeurde er heel veel. En dan met name op het “middenveld”. Er werd door beide ploegen goed verdedigd en we waren weinig schoten op de korf te zien. Gevolg was dat we lang moesten wachten op het eerste doelpunt. In kwart twee en drie zagen we een stukje girlpower met doelpunten van alle dames.
De superspeler kwam er in bij Dijkvogels, en dus werd er weer zone verdediging gebruikt. Twee spelers bleven de tegenstander het gooien moeilijk maken en de andere twee stonden in de buurt van de paal om elke vrije tegenstander het schieten moeilijk te maken. En met succes. Ondanks de extra tegenspeler, kwam Dijkvogels toch niet echt veel meer vrij. ALO wist zelfs ook de 0-4 nog op het bord te krijgen.
Toch zagen we ook Dijkvogels steeds vaker n de buurt van onze korf. Een doelpunt kon ook niet uitblijven. Het werden er zelfs twee op rij. Op 850 km afstand kon coach Wim de spanning niet meer aan. “Hoe lang nog?”, “gaat het goed?” en “wie staan er in het veld?” kwam langs in de team app. Met nog zo’n vijf minuten te spelen kwam de 2-5 op het bord te staan en stonden we weer met vier tegen vijf spelers. Dit mag toch niet meer misgaan denk je dan.
Dat deed het gelukkig ook niet. In de groepsapp werden de seconden letterlijk afgeteld “nog 50”, nog 37”, “nog 30” en dan “een blok!”. Met alles wat de J11 in zich heeft, werd er in de laatste minuut nog aangevallen. En succesvol. De bal ging over drie schijven en eindigde met een mooi afstandsschot! 2-6 en meteen tijd.
Weinig doelpunten vandaag, maar dat zat er in. Lange tegenstanders zijn altijd lastig. Goed uitstappen hebben we afgelopen woensdag nog op getraind. Dat gaan we komende week weer doen. En wat we dan ook even meenemen, is het verdedigen van een doorloop. Want waar wij zelf ook een voorzichtig begin met de doorloop maken, zien we dat bij de tegenstanders ook. Daar hebben we dus ook een antwoord op nodig. Zeker gezien de komende tegenstander. Die Haghe wacht volgende week op ons, zij zijn ook al bezig met doorlopen weet ik uit betrouwbare bron. Voor ons een mooie graadmeter.
En als klap op de vuurpijl, kunnen we volgende week bij winst weer een feestje vieren. Ik heb er nu al zin in. Tot volgende week!
David
