Door de afwezigheid van onze door griep gevelde medespeler, trainer, maar vooral bekend als onze befaamde razende reporter ter plaatse, dit keer helaas een verslag van mijn hand. We kunnen het tenslotte naar onze grote supportersschare (zie verslag vorige week) toe niet maken dat wij ze niet op de hoogte houden van onze inspanningen buiten de Haagsche stadsgrenzen.
Helaas konden we vandaag niet massaal allemaal aanwezig zijn, maar we hadden nog altijd 9 jonge, soms iets oudere, talenten over die heel graag de eerste winstpunten naar Den Haag wilden meenemen. Ondanks dat Deetos kampioen is geworden, was het in de thuiswedstrijd maar 7-8. Met het feit dat we al 2x onze doelstelling van minimaal 10 doelpunten hadden behaald en daardoor al 2x de tweede helft wel hadden gewonnen, voelde winst vandaag haalbaar.
Martijn gaf dan ook gelijk het startsein voor de winst met de 0-1 van afstand, maar daarna beloonden we onszelf traditioneel iets te weinig. Ons eerstvolgende doelpunt kwam van afstand van Tim (Z), de 6-2, en uiteindelijk gingen we de rust in met 7-2.
Zo tradioneel als de eerste helft, was onze tweede helft ook. Mooie kansen, leuke aanvallen en met 5x afstand op rij van Sarissa, Tim (Z) 2x, Martijn en Ben stond het toch stiekem ineens 7-6. Zou het dan toch? Helaas… Ook deze week viel het kwartje weer niet onze kant op. Ben scoorde nog van afstand, maar Deetos helaas ook, eindstand 8-7.
Voor de 3de keer op rij de 2de helft gewonnen. Dat is ook een prestatie op zich, maar telt helaas niet in de eindstand.
In de zaal dus minimaal 10 doelpunten, waarvan ook een paar meer in de eerste helft? Al is het alleen maar om onszelf te belonen voor een mooie aanval of kans.
Het kwartje gaat een keer onze kant opvallen.
Misja
